Zwierzęta od A do Z - Dzik

DZIK

Dzik zamieszkuje całą Europę, z wyjątkiem Półwyspu Skandynawskiego, Finlandii i północnej części Rosji. W Polsce dzik jest pospolity w całym kraju. Zasadniczym środowiskiem bytowania dzika jest las. Zasiedla on wszystkie typy lasów, najczęściej jednak lasy mieszane. Szczególnie odpowiadają jemu tereny leśne obfitujące w mokradła i bagna. Woli większe kompleksy leśne. W wielu okolicach dziki przez znaczną część roku wykorzystują pola uprawne w pobliżu lasu jako bogatą bazę pokarmową. W nocy penetrują pola w poszukiwaniu pożywienia, a podczas dnia zalegają w ostojach leśnych.

Głównym pożywieniem dzika są trawy, zioła, krzewy, liście, korzenie, owoce leśne (żołędzie i bukiew), jagody, grzyby, oraz żyjące w ściółce leśnej wszelkiego rodzaju robaki, larwy i chrząszcze. Ponadto dzik zjada ślimaki, jaja ptasie, myszy, gniazda trzmieli, młode ptactwo i mniejszą zwierzynę, którą uda mu się złowić oraz padlinę. Najbardziej ulubione są żołędzie, bukiew i ziemniaki. Dzik z braku dostatecznej karmy w lesie oraz dla zmiany swego żeru wychodzi chętnie na pola i tutaj zjada kartofle, buraki, rzepę, marchew, zboża oraz wszelkie rośliny strączkowe. Mówiąc krótko, dzik jest wszystkożercą.

Dzik jest istotnym składnikiem biocenoz leśnych, oddziałującym w sposób znaczny nie tylko na ekosystem leśny, lecz również na polny. Rola dzików w gospodarce leśnej i łowieckiej polega na: dodatnim wpływie, jaki wywiera buchtowanie lub głębokie rycie górnych warstw gleb leśnych i mieszanie ściółki z glebą mineralną; zjadaniu niektórych gatunków szkodliwych owadów leśnych.

EKOtemat - Ekoetykiety, czyli o znaczeniu obrazków z tyłu opakowania.

 Być może będąc na zakupach, wielokrotnie spotkaliście się z różnymi znakami na opakowaniach wszelakich produktów - począwszy od zeszytu, który może być poddany procesowi recyklingu, skończywszy na kosmetykach ze znaczkiem "nie testowane na zwierzętach".
 Znaki ekologiczne to symbole, których umieszczanie na opakowaniu ma na celu poinformowanie klienta o tym, że jest to produkt przyjazny dla środowiska. Coraz więcej osób rozumie, że należy dbać o środowisko, stąd też tzw. zdrowa żywność wpływa na popyt, a ten z kolei wymusza na producentach działania proekologiczne. Ma to bezpośrednie przełożenie na zmniejszenie negatywnego oddziaływania człowieka na przyrodę.

Unia Europejska prowadzi program, mający na celu zachęcenie firm do oferowania produktów i usług bardziej przyjaznych dla środowiska. Identyfikację takich produktów umożliwia uniwersalna etykieta z symbolem kwiatka, która nazywa się Ecolabel.Otrzymanie tego znaku jest równoznaczne ze spełnianiem najostrzejszych norm środowiskowych. 

 Teraz przedstawię wam kilka etykiety, które możecie zobaczyć na produktach żywnościowych, ekologicznych i opakowaniach. 

ŻYWNOŚĆ

 Każdy kraj posiada swoją własną etykietę żywności ekologicznej, np. w Niemczech Błękitny Anioł, w Danii Danish Q-mark, a w Szwajcarii Bio Suisse. EKOLAND to znak ekologiczny nadawany produktom
spożywczym, jest jednym z najlepiej rozpoznawanych znaków towarowych w branży spożywczej w Polsce.




Często spotykanym znakiem ekologicznym jest Produkcja Ekologiczna - Organic Farming. Produkty oznaczone tym znakiem pochodzą bezpośrednio od producenta lub są sprzedawane w zamkniętym i zabezpieczonym opakowaniu.




Ekoznak to często występująca etykieta ekologiczna w Polsce. Przyznawany jest polskim i zagranicznym produktom, które nie powodują negatywnych skutków dla środowiska naturalnego oraz spełniają szereg kryteriów odnoszących się do ochrony zdrowia, środowiska oraz ekonomicznego wykorzystania zasobów.

V lebel - znak ekologiczny, który został zaprezentowany w 1985 roku wkrótce stał się znakiem wegetariańskiej żywności na całym świecie. Rynek produktów nie zawierających składników zwierzęcych rósł w szybkim tempie, dlatego też stworzono znak, który umożliwiałby wegetarianom identyfikację produktów.

OPAKOWANIA 

 

Znak po prawej stronie informuje konsumenta, iż wybierany przez niego produkt jest biodegradowalny - co to oznacza? Opakowania rozkładają się podczas kompostowania i nie uwalniają szkodliwych substancji. Popularne ostatnio torby ekologiczne nazywane mianem biodegradowalnych w większości nie posiadają tego certyfikatu ekologicznego.

Najpopularniejszy i najlepiej znany znak ekologiczny - recykling. Przeznaczony jest dla opakowań, które nadają się do ponownego przetworzenia i wyprodukowania z odzyskanych surowców innego, podobnego produktu (aluminium - puszki, tworzywa sztuczne - pojemniki lub butelki, papier - torby, tektury do pakowania, wypełniacze do pudełek).



Możliwość ponownego wykorzystania - znak ekologiczny ten pojawiający się na opakowaniach przydatnych do  wielokrotnego użytku. Opakowania takie po wykorzystaniu nie stają się odpadkami. Projektuje się je specjalnie z myślą o ponownym użyciu do tego samego celu. Muszą nadawać się do użyciu co najmniej dwukrotnie.

INNE

Nie testowane na zwierzętach.

Dbaj o czystość.

Historia mchu, który świeci w jaskini.

 Ten gatunek mszaków poznałam, czytając książkę do biologii.

Schistostega osmundacea jest niezwykle rzadką i oryginalną rośliną, nazywaną pospolicie świetlanką, goblinim złotem (goblin's gold) lub po prostu świecącym mchem. Komórki splątka  mają kształt soczewkowaty, a na ich dnie mieszczą się ziarnka chlorofilu. Załamane w owych komórkach światło, odbijając się pod pewnym kątem sprawia wrażenie, że splątek świeci lśniącym złotawoszmaragdowym blaskiem.
 Roślinę tę spotkamy w Chinach, Japonii, Syberii, Ameryce Północnej oraz w Europie. W Tatrach jak dotąd była znaleziona tylko w dwóch miejscach: w Mięguszowieckiej Dolinie i w Batyżowieckiej Dolinie. Istnieje niewiele organizmów roślinnych, które mogłyby przetrwać w jaskiniach, ale goblinie złoto poprzez zdolność do odbijania światła, rozwija się w zacienionych miejscach.

Śladami najpiękniejszych PN - Europa, część 10

Park Narodowy Skaftafell
Islandia, w okręgu Öræfi

 Islandzki Park Narodowy, o którym dziś mówię powstał w 1967 roku na południowych terenach wyspy. Zajmuje obszary lodowcowe i wulkaniczne. W granicach parku leżą trzy lodowce, z których największy to Skeidararjökull. 


 















  W dosyć surowy krajobraz parku wchodzą jeziora, wodospady, rzeki polodowcowe oraz ciepłe źródła. Tereny w większej części są porośnięte roślinnością tundrową. Na niewielkich obszarach rosną drzewa. Ich wysokość sięga zaledwie 12 metrów, co jest rzadkością w Islandii. Do wysokości 300 metrów n.p.m górują lasy brzozowe, a w podszycie możemy zobaczyć  bodziszka leśnego, arcydzięgiel oraz listerę jajowatą. Powyżej 700 metrów ciągną się wrzosowiska, a nad nimi kamienna pustynia.
 Mieszkają tu zające, pieśce, lisy polarne, norkę amerykańską, a na wybrzeżu można zobaczyć foki. Z ptaków najczęściej da się spotkać wydrzyka wielkiego.

 









 







 




 




 










 Do największych atrakcji należy "czarny wodospad" - Svartifoss. Jego nazwa nawiązuje nie do koloru wody, ale do bazaltowych ścian, po których spływa. Na terenie parku nie ma żadnych dróg, są jedynie szlaki pozwalające na piesze wędrówki. 
Od 2008 roku Skaftafell National Park jest częścią Parku Narodowego Vatnajökull. 

Czy w Polsce żyją kolibry ?

  Niestety nie. Kolibry zamieszkują Amerykę głównie w strefie międzyzwrotnikowej. Na ziemiach europejskich, w Polsce, Niemczech i Francji bardzo dawno występował Eurotrochilus. 
W Europie występuje ćma furczak gołąbek i jest mylony z najmniejszym ptakiem świata z powodu spijania nektaru kwiatowego, równocześnie unosząc się w powietrzu.

  Rozpiętość skrzydeł tego małego owada wynosi zaledwie 5-7 cm. Same skrzydełka są szarobrązowe, z czarnymi paskami, zaś tylne są pomarańczowe.Ssawka fruczaka ma długość ok. 3cm.Pożywieniem jest nektar roślin o podłużnym kielichu np. jaśminu, budlei, fiołka i floksa. Gąsienica jest zielona, bądź brązowa, na końcu posiada rogi. Żeruje na wiciokrzewie i przytulii.

 

Śladami najpiękniejszych PN - Europa, część 9

 Park Narodowy Rondane
Norwegia, na terenie okręgów Hedmark i Oppland.

 Rondane był pierwszym parkiem narodowym założonym w Norwegii. Powstał 21 grudnia 1962 roku i obejmuje tereny południowej części Gór Skandynawskich, w tym najwyższy szczyt Rondeslottet (2183 m n.p.m). Typowo górski krajobraz porasta skąpa roślinność alpejska.
Swoje odciski zostawiła tutaj epoka lodowcowa na przykład w postaci moren, żłobów i wysokich szczytów. Znaczną część parku pokrywają lodowce. 

 
  













 Rośnie tu wiele brzóz, żurawina i moroszka. Najczęściej występującym kwiatem jest jaskier lodowcowy. Można go zobaczyć na wysokości około 1700 metrów n.p.m,
Na terenie parku żyją dzikie renifery, jelenie, sarny i łosie. Spotkać tutaj możemy również rysie, lisy górskie, kuny i zające. W parku mieszka też niewielka populacja niedźwiedzi. Jeśli chodzi o ptaki, to teren jest siedliskiem sokołów i złotych orłów. W jeziorach i rzekach przebywa wiele pstrągów.