piątek, 4 października 2013

Śladami najpiękniejszych PN – Afryka, część 2

Międzynarodowy Park Narodowy W 
Niger, Burkina Faso, Benin, Afryka Zachodnia




Park Narodowy W jest parkiem transnarodowym. Jego terytorium leży na terenie trzech państw : Beninu, Burkina Faso i Nigru. Nazwa parku pochodzi od koryta rzeki Niger, które na jego obszarze przybiera kształt litery W.W 1996 został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Na terenie parku znajdują się miejsca występowania sudańskiej sawanny zachodnioafrykańskiej, w której dominuje akacja senegalska. W dolinach rzek rosną lasy galeriowe. Występuje tu tak zwany busz tygrysi - krzewiaste obszary poprzecinane nagą glebą, które z lotu ptaka przypominają tygrysie pasy.
















  
 Faunę parku reprezentują liczne antylopy końskie, bawolce, dujkery, topi, pawiany anubisy, koczkodany rude, koczkodany białowargie i mrówniki. Można tam też zobaczyć gepardy, lwy, serwale i słonie. Rzeki są terenem zamieszkałym przez krokodyle nilowe i wąskopyskie oraz warany nilowe. Obszary parku zasiedla ponad 250 gatunków ptaków, m.in. : dławigad afrykański, kleszczak afrykański, marabut afrykański, żabiru afrykański i bielik afrykański. W rozlewiskach rzecznych żyje naprawdę niezwykła ryba - prapłetwiec brunatny. Porę suchą spędza w wydrążonej w glebie dziurze. Zwierzę to może oddychać dzięki temu, że jest gatunkiem dwudysznym, co oznacza, że jest wyposażone przez naturę w skrzela i pewnego rodzaju płuca.

 






środa, 2 października 2013

Zwierzęta od A do Z - humbak

 Humbak
* gatunek walenia z podrzędu fiszbinowców


Występuje na wielkim obszarze po obu stronach strefy równikowej, dochodząc na północy i południu do granicy lodu. Najliczniej zamieszkuje chłodne wody, ale równie często można go spotkać w wodach tropikalnych. Żyje w zatokach i większych cieśninach, przy czym c o roku udaje się z okolic podbiegunowych do wód strefy umiarkowanej. 
Dawniej można było zobaczyć do także w Bałtyku i dzięki okazowi złowionemu w tych wodach, w XVII wieku został opisany.









 

 Dorosłe osobniki dorastają do długości 14-17 metrów i mogą ważyć 20-50 ton. Samice są trochę większe od samców. Noworodki mierzą 4,5-5 metrów. Krótkie i grube ciało humbaka czyni go najmniej zgrabnym wśród wszystkich płetwali. Pod wodą może wytrzymać 15-20 minut. Często można zaobserwować jak wyskakuje z wody, prawie się wynurzając. Jeśli chodzi o ubarwienie, to głowa, grzbiet i boki ma jednolicie ciemne, natomiast spód ciała i płetwy piersiowe - jaśniejsze, niekiedy popielate lub białe. Na głowie i płetwach piersiowych znajdują się guzowate narośla. 


Humbak odżywia się skorupiakami i planktonem, a także małymi rybami. W trakcie polowania potrafi wyskoczyć bardzo wysoko. 
Samice zwykle co 2, a najczęściej co 3 lata, po 11-miesięcznej ciąży rodzą jedno młode. Młode stają się samodzielne po okresie 2 miesięcy, a dojrzałość płciową osiągają około 20-22 miesiąca. Proces wzrostu humbaka trwa do 10 roku życia, a całe ich życie trwa prawdopodobnie około 18 lat. 
Cechą charakterystyczną tego ssaka są pieśni. Trwają zwykle 10-20 minut. 
Jeśli chcesz posłuchać kliknij TU.


 Niestety humbak był i jest ofiarą wielorybnictwa.Obecnie ich populację szacuje się na około 80 tysięcy osobników. Na początku XX wieku stanowił połowę wyławianych wielorybów.